Start

Stappen zetten naar een toekomstgerichte bietensector

door Marcel Jehaes, Voorzitter CBB

en Peter Haegeman, Secretaris-generaal CBB 

 

Het moment lijkt ons opportuun om even achteruit te kijken, maar ook, en vooral, vooruit.

We blikken terug op een succesvol CBB-congres in Bergen, waar we de gast waren van het Coördinatiecomité Henegouwen. In een collegiale sfeer konden we, samen met een reeks boeiende gastsprekers, nadenken over de uitdagingen waarvoor we staan. Niet enkel de bietplanters overigens, maar de ganse bietsuiker-filière. Wat hebben we als krachtlijnen voor onze politieke actie onthouden? We stellen u er tien voor:

  • Europa heeft de suikermarkt in grote mate gedereguleerd. De gevolgen zijn hard. Enkel in de Europese Unie wordt de suikerproductie niet meer ondersteund. Dit creëert een volledig vertekend speelveld. Europa moet dit dringend herbekijken, en minstens de nodige instrumenten voorzien of toelaten waarmee sterke marktbewegingen kunnen opgevangen worden.
  • In het verlengde daarvan kan er ook geen sprake zijn om die andere landen, die hun productie subsidiëren en minder strenge normen moeten respecteren, grotere afzetmogelijkheden op onze markt te bieden.
  • Een goed werkende markt veronderstelt betrouwbare informatie en transparantie. Zowel de bestaande prijsrapportering voor suiker als de op komst zijnde rapportering voor de suikerbiet moeten hieraan bijdragen. Meer precieze en snellere publicatie is onontbeerlijk.
  • Ook de notificatie van interprofessionele akkoorden en van waardeverdelingsclausules is in dat opzicht dringend nodig. Het verdwijnen van de quota en minimumprijzen heeft vooral de schakel “planters” in de waardeketting verzwakt. Ook oneerlijke handelspraktijken waarbij de toegevoegde waarde grotendeels verdwijnt naar de laatste schakels van die ketting, zonder dat de consument ervan profiteert, moeten en kunnen zo aangepakt worden.
  • De bietplanters en de fabrikanten moeten ook naar zichzelf kijken. Een zekere “discipline” op het vlak van uitzaai en productie kan een eerste stap zijn om de huidige lage prijzen te stabiliseren en op te krikken.
  • De regelgeving op gewasbeschermingsproducten is te weinig pragmatisch en objectief. Er moet een meer rationele aanpak komen waarbij men ook oog heeft voor de alternatieven die er ter beschikking staan wanneer werkzame stoffen verboden of beperkt worden. In dat verband zijn biobieten een interessante piste, maar deze dient nog verder ontwikkeld en verfijnd te worden, gezien de hogere kost en de praktische complexiteit ervan.
  • Naast verbieden en beperken, kan er ook gestimuleerd worden. Innovatie moet mogelijk zijn, niet alleen door de nodige middelen voor onderzoek en ontwikkeling vrij te maken, maar ook door een regelgeving die toelaat genetica en nieuwe technieken te exploreren.
  • Onbekend is vaak onbemind. De suikerbietsector moet zich beter kenbaar maken, en proactiever communiceren: gewasbeschermingsmiddelen zijn bittere noodzaak om op een agronomisch en sanitair verantwoorde manier te produceren. Overmatig gebruik van overbodige of niet-efficiënte middelen is in eerste instantie een streep door de rekening van de planters zelf.
  • Suiker, toegevoegd en geraffineerd, ligt sterk onder vuur. De voedingsindustrie herformuleert haar producten om de suikerinhoud te kunnen verminderen. Suiker mag niet eenzijdig en gratuit gestigmatiseerd worden en eventuele discussies moeten tegen de achtergrond van een evenwichtig voedingspatroon gevoerd worden.
  • De filière moet op korte termijn een duidelijker zicht krijgen op de alternatieve valorisatie van de suikerbiet. Bioethanol, biomethanisatie en bioplastics verdienen daarbij alle aandacht. Het zijn drie te onderzoeken pistes om zich in te dekken tegen de prijsschommelingen op de wereldmarkt en om een voldoende rendabiliteit terug te winnen.

Daarnaast is er onze syndicale actie. Daar staan we voor enkele cruciale weken. De suikermarkt is in crisis, de bietplanters verdienen dan ook nauwelijks of geen geld aan de bietenteelt, de kosten blijven of nemen toe… Wij verwachten van de suikerfabrikanten, de Tiense Suikerraffinaderij (en uiteraard meerderheidsaandeelhouder Südzucker) en van Iscal Sugar dat ze zich in deze tijden een betrouwbare partner tonen, en geen opportunistische afnemer van onze suikerbieten. De tijd van de lippendienst is voorbij: veel planters stellen zich de vraag of ze niet beter naar andere teelten overschakelen, hun suikerbietproductie verminderen of zelfs stopzetten. De historische banden van onze participaties dreigen zo ontmanteld te worden.

Overigens staat ook de nieuwe coöperatieve CoBT voor het uur van de waarheid. De onlangs samengestelde bestuursorganen zullen, volgens planning, de komende weken moeten beslissen of de bouw van hun nieuwe suikerfabriek start of niet.

Deze, en de andere beslissingen waarover we spraken en die op korte termijn moeten genomen worden, zullen in belangrijke mate de toekomst, op langere termijn, van de bietenteelt in België bepalen.

 

 

Volgende firma ’s hebben hun materiële steun betoond aan de organisatie van het 23ste CBB-Congres

Sponsors Congrès CBB 2019

Klik hier om de laatste editie van De Bietplanter te raadplegen.

 

Bijen en bieten.

 

 

Leden