Start

Balans 2019 en vooruitzichten 2020

door Marcel Jehaes, Voorzitter CBB 

 

Wanneer u deze Bietplanter ontvangt, loopt de campagne 2019 ten einde. Wat zal de Belgische planter vooral onthouden van 2019? Eerst en vooral, de bankrekeningen die in het rood staan of licht positief voor de best presterenden. Dit is het resultaat van een heel slecht betaalde oogst in 2018 als gevolg van catastrofale suikerverkopen door onze ondernemingen. De situatie van de telers van de Tiense is de minst benijdenswaardige van het land, ondanks de betaling van een prijstoeslag.

Dezelfde planter zal zich ook herinneren dat twee fabrieken, namelijk Fontenoy en Longchamps, nooit op hun nominale capaciteit hebben gewerkt. De redenen voor deze ondercapaciteit zijn blijkbaar niet dezelfde voor de twee fabrieken. In beide gevallen is een serieuze analyse tijdens de intercampagne noodzakelijk, met als gewenst resultaat de nodige middelen om ze opnieuw performant te maken. Het hoeft geen betoog dat deze abnormale en ongekende verlenging van de campagne financieel nadelig is voor de hele suikerfilière (telers, transporteurs, industriëlen). Het moet in ieder geval uitzonderlijk blijven, anders leidt het tot een totaal verlies van vertrouwen tussen de verschillende partners. Ditzelfde vertrouwen wordt al te zeer ondermijnd door de huidige grimmige economische situatie. Het lijkt me zinvol te herhalen dat we niet niet altijd zo’n zachte winter zullen hebben.

Laten we nu eens kijken naar de vooruitzichten voor 2020. Alle deskundigen en financiële analisten hebben de afgelopen maanden aangekondigd dat de wereldsuikermarkt stijgt. De wereldproductie heeft een aanzienlijk tekort ten opzichte van het verbruik. Tot op heden is de prijsstijging beperkt. Dit zou verband houden met de afwachtende houding van India, dat een voorraad van 6 miljoen ton heeft en nog wacht om te exporteren. Concluderend kan worden gesteld dat de daling van de voorraad/ consumptieverhouding gunstig is voor de stijging van de prijzen.

We noteren op de Europese markt ook spotprijzen (dagelijkse niet-gecontracteerde suikerverkoop) boven 400 euro, of zelfs 450 euro. De definitieve sluiting van verschillende Europese suikerfabrieken en de stopzetting van de suikerbietteelt door een aanzienlijk aantal landbouwers die geen koper vinden, zullen de daling van de Europese suikerproductie in 2020 accentueren. Voor het tweede jaar op rij zal Europa hoogstwaarschijnlijk een netto-importeur van suiker zijn. Binnen die context zouden de bietenprijzen eindelijk lonend moeten zijn en de meest geduldigen moeten belonen.

Via de actie van CIBE en samen met haar Europese collega’s, probeert CBB invloed uit te oefenen op de Europese Commissie om ervoor te zorgen dat de juiste lessen worden getrokken uit deze vreselijke suikercrisis. Samen zullen we adequate initiatieven moeten vinden om te voorkomen dat dit betreurenswaardige scenario zich herhaalt. Dit wordt een complexe oefening, want er zijn verschillende elementen die voor of tegen onze sector pleiten. Om te beginnen is de brexit onvermijdelijk geworden en kan dit ons een afzetmarkt van 500.000 ton suiker kosten. Het is te hopen dat de Europese Commissie en het Verenigd Koninkrijk in staat zijn een vrijhandelsovereenkomst te sluiten waarin ook suiker wordt opgenomen. Het antwoord zal over een of twee jaar bekend zijn. Dan is er de komende hervorming van het GLB en vooral de financiering ervan, die drastisch dreigt te worden verminderd. De nieuwe Commissie heeft haar nieuwe prioriteiten aangekondigd en in het bijzonder haar groene pact voor de EU, The European Green Deal. Het Green Deal kan een kans zijn voor de bio-economie en de biobrandstoffen, maar ook een bedreiging voor de financiering van het GLB en dus voor het landbouwinkomen. De Commissie zal sterk worden beïnvloed door een nieuw parlement dat zeer gevoelig is voor de argumenten van milieuactivisten. De lidstaten zijn voorstander van de Green Deal, waarbij sommigen vragen om rekening te houden met hun nationale bijzonderheden. Nieuwe uitdagingen genoeg, maar ze moeten de verschillende bedreigingen, zoals de bilaterale overeenkomsten (Mercosur, Ceta), agribashing, beperkingen op het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, niet verdoezelen.

Tot slot, wil ik u eraan herinneren dat 2020 zeker een cruciaal jaar zal zijn voor de voortzetting van het CoBT-project en de beslissing om de suikerfabriek in Seneffe te bouwen. Het Belgische suikerlandschap zou sterk kunnen veranderen, net als onze syndicale bietenstructuren.

Ongeacht de uitkomst van dit dossier en in het licht van de vele uitdagingen die moeten worden aangegaan, moeten de Belgische planters meer dan ooit, de toekomst samen aanpakken om het voortbestaan van hun beroep te waarborgen.

 

 U kunt de gemiddelde bietenzaadprijzen 2020 raadplegen, door hier te klikken.

 

Klik hier om de laatste editie van De Bietplanter te raadplegen.

 

 

 

Leden